یاد داشت روز اول
از: محسن حسن زاده - امروز محوطه تئاتر شهر رنگ و لعاب جشنواره ای را پیدا کرده بود که دوره بیست و هشتم خود را آغاز کرده است. بر همین مبنا شاید لایق عنوان جشنواره ای اصیل است.
البته این اصالت در مقایسه با جشنواره های رنگانگ تئاتر ایران معنا دارد که اگر این مبنا نبود شاید لازم بود به دنبال واژه دیگری بگردیم. به هر حال بنرها و پرچم های رنگانگ آویخته شد و گوشه گوشه محیط ساختمان به تمام معنی اصیل تئاتر ایران درگیر جشنواره تئاتر فجر شد.
این که می گویم محیط تئاتر شهر بی جهت نیست که هر جا سر بچرخانی عده ای به تماشا نشسته و ایستاده اند. عده ای با سازهای کوبه ای و دکوری تقریبا حجیم روی سکویی که زیر آن دیروز حوض بود نمایش خیابانی اجرا می کنند.
مگر نه این که سابق بر از این روی حوض ها تخت می زدند و نمایش اجرا می کردند که بعدها حوض و تخت آن رفت و نمایشی مشخص با همان عنوان تخت و حوض ماند.
نمایش هایی هم که این روزها روی تخت حوض تئاتر شهر اجرا می شود شاید روزی تخت حوضی مدرن یا چه می دانم تخت حوضی در خیابان و یا هر عنوان دیگری پیدا کند.
مهم این دو نکته است که اولا این نمایش ها با تعاریف نمایش خیابانی زیاد همخوانی ندارد و دومدست به واژه سازی یمان خوب است . گوشه دیگر ایستگاهی است برای کودکان که خانم هایی با لباس تقریبا سنتی که خب نمی دانم به کدام محیط و سنت بر می گردد کودکان را گریم می کنند و بچه ها نقاشی می کشند و سرگرم هستند.
گوشه ای دیگر از این محیط با همان بنرها و پایه های فلزی، سنی درست کرده اند که فردی پانتومیم اجرا می کند و گهگاهی عده ای مزاحم کار بدون برنامه او می شوند. این عده شامل سیاه و اوستای او تعدادی کودک و مردمی می شوند که با موبایل روی سن هم می روند.
تماشاچیان محیط بیرونی دور این سه جا حلقه زده اند و بقیه همه انسان هایی هستند که در جمع های کوچک یا به دنبال بلیط هستند یا بحث می کنند و جشنواره را ارزیابی می کنند.
اما به محیط درونی که برگردیم پرده خوان جوان در لابی سالن اصلی حماسه انفلاب اسلامی را نقل می کنند و به فاصله یک دیوار یک گروه مشترک ایرانی و آلمانی نمایشی را اجرا می کنند که در محیط بیرونی تماشاگران جشنواره بیشتر به دنبال بلیط آن بودند.
در بقیه سالن های محیط دورنی هم با وجود اجرا نمایش ها پیش از جشنواره استقبال بد نبود تا آنجا که بازیگر یکی از نمایش ها دست به دامان هر کسی شد تا چند بلیط از نمایش خودشان را به دست آورد.
لابی سالن اصلی غیر از پرده خوانی، میهمان گروه های متنوع رادیویی و تلویزیونی هم است که از هر فرصتی برای تهیه گزارش و گفتگو استفاده می کنند.
خلاصه امروز جمعه دوم بهمن ماه روز اول جشنواره بیست و هشتم فجر بود که تا روز آخر هر روز حدیثی مفصل دارد برای تماشاگر و بازیگر و هر آن که دست دراندرکار این جشنواره اصیل است.
